MiFID (Markets in Financial Instruments Directive) to Dyrektywa Unii Europejskiej w sprawie rynków instrumentów finansowych, która obejmuje dwa dokumenty unijne:
-
MiFID 1: Dyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 w sprawie rynków instrumentów finansowych (Dyrektywa MiFID);
-
MIFID 2: Dyrektywa Komisji 2006/73/WE z dnia 10 sierpnia 2006r. wprowadzającej środki wykonawcze do Dyrektywy MiFID w odniesieniu do wymogów organizacyjnych i warunków prowadzenia działalności przez firmy inwestycyjne oraz pojęć zdefiniowanych na potrzeby tejże dyrektywy („Dyrektywa Wykonawcza”)
MiFID obwiązuje w Europejskim Obszarze Gospodarczym (EOG) obejmującym wszystkie 27 państw członkowskich Unii Europejskiej (UE), a także Norwegię, Islandię i Liechtenstein.
Od 1 listopada 2007 r. Państwa Członkowskie UE obowiązane są stosować MiFID i wydane na jej podstawie przepisy wykonawcze. MiFID dotyczy prawie wszystkich instrumentów finansowych i usług inwestycyjnych i wprowadza jednolite ramy prawne w krajach EOG w zakresie świadczenia usług inwestycyjnych przez firmy inwestycyjne, instytucje kredytowe.
Głównym założeniem MiFID jest zapewnienie wyższego standardu obsługi i ochrony interesów inwestorów poprzez ulepszenie organizacji oraz funkcjonowania firm inwestycyjnych, banków i instytucji współpracujących z nimi w oferowaniu usług finansowych.
MiFID zapewnia inwestorom zwiększoną ochronę dzięki nałożonym na firmy inwestycyjne wymogom podjęcia działań w zakresie:
-
klasyfikacji klientów w oparciu o doświadczenie i wiedzę klienta w zakresie instrumentów finansowych;
-
określenia profilu inwestycyjnego klienta;
-
badania odpowiedniości lub adekwatności usługi inwestycyjnej oferowanej klientowi;
-
przejrzystości i szerszego zakresu udzielanych informacji;
-
opracowania, wdrożenia i poinformowania klientów o polityce najlepszej realizacji zleceń lub polityce działania w najlepiej pojętym interesie klienta oraz o polityce przeciwdziałania konfliktowi interesów.